×

منوی بالا

منوی اصلی

دسترسی سریع

اخبار سایت

true

ویژه های خبری

true
    امروز  یکشنبه - ۱۸ آذر - ۱۳۹۷  
true
false

خاطره اول:

در اواخر سلطنت منحوس رضاخان، اغلب مساجد زنجان بسته شد و ایرانیانی که از شوروی (سابق) اخراج شده بودند و به نام مهاجر شهرت داشتند، در مساجد اسکان یافتند؛ حتی بعضی از آنها در مسجد دکانی هم تأسیس کرده بودند. از جمله، در مسجد مهدیه، واقع در خیابان فرمانداری زنجان، مهاجری که کثیرالعائله بود و بدون رعایت احترام و احکام مسجد در آن جا سکونت داشت، دکان قصابی باز کرده بود.

در این موقعیت توأم با خفقان که مساجد تعطیل بود و اغلب روحانیان مجبور به تغییر لباس شده بودند، دو رجل الهی، یعنی جناب آقای ابوالفضل همایونی و مرحوم روزبه با همت والای خود در مدرسه توفیق نماز جماعت تشکیل دادند که نوعاً از دانش آموزانی که تربیت خانوادگی صحیح داشتند و نماز را بلد بودند استفاده می شد.

این وضع تا شهریور ۱۳۲۰ ادامه داشت. بعد از ماجرای شهریور که منجر به فرار رضاخان گردید و مساجد از لوث وجود مهاجران تطهیر شد و علما به سنگر مساجد به انجام وظایف دینی مشغول شدند، آن دو بزرگوار ظهرها دانش آموزان کلاس های پنجم و ششم را با نظم خاصی به نماز جماعت مرحوم آیت الله آقا شیخ حسین دین محمدی، کع آن موقع در مسجد میربهاء اقامه جماعت می فرمود، می بردند.

خاطره دوم:

استاد روزبه اول مغرب به نماز می ایستاد و عده ای به او اقتدا می کردند. چهره ملکوتی او در مقع نماز کاملاً کاشف از مجذوبیتش در مقابل حضرت حق بود. جمله ( إیّاکَ نَعبُدُ وَ إیّاکَ نَستَعین) را طوری ادا می کرد که گویا خدا را می بیند و در واقع همین طور بود.

 

true
برچسب ها :

این مطلب بدون برچسب می باشد.

true
true
true

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

√ کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
√ آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد

*


true